vm2 Sandbox: Acht Nieuwe Kwetsbaarheden Maken Ontsnapping naar Hostproces en RCE Mogelijk

Meerdere sandbox-escape-kwetsbaarheden gepubliceerd voor vm2

Er zijn acht afzonderlijke kwetsbaarheden gepubliceerd voor de vm2-sandboxbibliotheek, allemaal van toepassing op versies tot en met 3.11.6 en verholpen in 3.11.7: - CVE-2026-92937 (GHSA-647f-g98j-qq25, CVSS 10): Een onvolledige fix voor een eerdere sandbox-escape. De bridge-code die afgewezen host-Promise-waarden saneert, controleert alleen het directe aanroepdoel, waardoor het registreren van een rejection-handler via Function.prototype.call/.apply-indirectie de sanering omzeilt. Hierdoor kan een hostobject (zoals het process-object) aan sandboxcode worden blootgesteld, met als gevolg willekeurige commando-uitvoering met hostrechten. - CVE-2026-92935 (GHSA-8hr7-r645-pc6w, CVSS 9,5): De nesting-controle van de NodeVM-constructor behandelt een array-vormige `require`-optie ten onrechte als geldige configuratie, waardoor een aanvaller de host-vm2-module zelf kan requiren en een geneste NodeVM kan aanmaken met een zelfgekozen lijst van toegestane builtins (zoals child_process), waardoor de sandbox volledig wordt omzeild. - CVE-2026-92944 (GHSA-27g9-p43v-cw3v, CVSS 9,3): Op Node.js 26 omzeilt Promise.prototype.finally() de wrapper-beveiligingen van vm2 door een verouderd V8-beschermingsmechanisme, waardoor een door de aanvaller gecontroleerde Promise toegang krijgt tot de host-Function-constructor en het process-object. - CVE-2026-92939 (GHSA-46pr-c5wc-xffx, CVSS 9,4): Wanneer de crypto-builtin is toegestaan in een NodeVM-sandbox, kan sandboxcode crypto.setEngine() aanroepen met een pad naar een door de aanvaller aangeleverde native library, waardoor de OS-loader van de host native code uitvoert in het hostproces nog vóór de validatie van de engine. - CVE-2026-92950 (GHSA-jxxv-8r27-vm4p, CVSS 9,3): De vm2 CLI-tool biedt geen echte sandbox-isolatie. Een kwaadaardig script kan require(__filename) gebruiken om zichzelf opnieuw uit te voeren in de host-realm, met toegang tot hostmodules zoals fs en child_process. - CVE-2026-92952 (GHSA-jf8q-945g-9q4c, CVSS 8,9): Een onvolledige fix voor eerdere problemen met symboolfiltering. De filters missen twee geregistreerde Node.js-streamsymbolen (nodejs.stream.disturbed en nodejs.stream.errored) die op nieuwere Node.js-versies worden blootgesteld op host-WebStream-prototypes, waardoor sandboxcode de voor de host zichtbare streamstatus kan corrumperen. Dit probleem biedt geen codeuitvoering op de host. - CVE-2026-92941 (GHSA-98xx-8mx4-x7cm, CVSS 10): Een NodeVM-sandbox met toegang tot de tls- en url-builtins kan tls.setDefaultCACertificates() aanroepen om de vertrouwde certificeringsinstanties van het hostproces te vervangen, waardoor andere HTTPS-clients op de host door een aanvaller gecontroleerde TLS-certificaten kunnen accepteren. - CVE-2026-92940 (GHSA-h85j-hv3c-qfgq, CVSS 10): Wanneer een NodeVM is geconfigureerd om require('https') toe te staan, kan sandboxcode een listener registreren op de gedeelde https.globalAgent-verbindingspool van de host en live HTTP-verzoeken van de host onderscheppen, waarbij Authorization-headers en response-bodies worden gelezen en gestolen inloggegevens worden hergebruikt.

Oorzaken: onvolledige sandboxgrenzen en gelekte hostobjecten

De kwetsbaarheden hebben een gemeenschappelijk thema: de sandbox van vm2 vertrouwt op proxies, allowlists en identiteitscontroles om sandboxcode te scheiden van de host-Node.js-realm, maar bij meerdere van deze mechanismen zitten gaten. Sommige zijn onvolledige fixes voor eerder gepatchte problemen (CVE-2026-92937 en CVE-2026-92952), waarbij de oorspronkelijke fix het directe aanvalspad afhandelde maar een gelijkwaardig indirect pad miste (functie-indirectie, of extra streamsymbolen). Andere komen voort uit builtin-modules (crypto, tls, https) die aan de sandbox worden blootgesteld met onvoldoende beperking van de operaties die ze toestaan, waardoor sandboxcode hostniveau-status kan bereiken of het laden van native code kan triggeren. Eén probleem (CVE-2026-92935) is een logische fout in optievalidatie die een array ten onrechte als geldig configuratieobject classificeert. Het CLI-probleem (CVE-2026-92950) weerspiegelt dat de vm2-commandoregeltool nooit is ontworpen om dezelfde isolatiegaranties te bieden als de sandbox-API van de bibliotheek.

Waarom dit belangrijk is

vm2 is specifiek ontworpen om niet-vertrouwde JavaScript veilig uit te voeren. Deze kwetsbaarheden ondermijnen die kerngarantie: meerdere maken het mogelijk dat code die binnen de sandbox draait, willekeurige commando's uitvoert met de volledige rechten van het host-Node.js-proces, of inloggegevens steelt en TLS-vertrouwensbeslissingen manipuleert die de hostapplicatie als geheel beïnvloeden. Vier van de acht problemen (CVE-2026-92937, CVE-2026-92941, CVE-2026-92940 en deels CVE-2026-92935) hebben de maximale of bijna-maximale CVSS-basisscore van 10 of 9,5, wat wijst op via het netwerk exploiteerbare paden met lage complexiteit naar volledige compromittering. Applicaties die vm2 inzetten om plugins, gebruikersscripts of andere niet-vertrouwde code uit te voeren, zijn direct kwetsbaar wanneer aanvallers code kunnen aanleveren die binnen de sandbox draait.

Wie wordt getroffen

Elke applicatie die het vm2-pakket (npm-ecosysteem) inzet om niet-vertrouwde of semi-vertrouwde JavaScript uit te voeren — bijvoorbeeld pluginsystemen, code-uitvoeringsdiensten of NodeVM-gebaseerd laden van externe modules — is getroffen wanneer een versie tot en met 3.11.6 wordt gebruikt. De exploiteerbaarheid van afzonderlijke problemen hangt sterk af van welke builtins en sandboxopties de inzettende applicatie heeft ingeschakeld: blootstelling van crypto is nodig voor CVE-2026-92939, blootstelling van tls en url voor CVE-2026-92941, blootstelling van https voor CVE-2026-92940, nesting in combinatie met een array-vormige require-optie voor CVE-2026-92935, en een host-realm Promise die naar de sandbox wordt gebrugd voor CVE-2026-92937. CVE-2026-92950 treft specifiek gebruikers van de vm2 CLI-tool, en CVE-2026-92952 vereist blootstelling van host-WebStream-objecten en de stream/web-module.

Getroffen versies

De getroffen versiebereiken variëren per probleem: CVE-2026-92937 treft versie 3.11.6; CVE-2026-92941, CVE-2026-92940 en CVE-2026-92939 treffen versies 3.11.3 tot en met 3.11.6; CVE-2026-92935 en CVE-2026-92952 treffen versies 3.11.4 tot en met 3.11.6; CVE-2026-92944 treft versies 3.10.2 tot en met 3.11.6; en CVE-2026-92950 treft alle versies tot en met 3.11.6. Alle acht problemen zijn opgelost in vm2 3.11.7.

Fixes en mitigatie

Alle acht kwetsbaarheden zijn verholpen in vm2-versie 3.11.7. Organisaties dienen zo snel mogelijk naar deze versie te upgraden. Waar een directe upgrade niet mogelijk is, kan het beperken van de set beschikbare builtin-modules (crypto, tls, url, https) en sandboxopties (nesting, require) voor NodeVM-instanties de blootstelling aan sommige afzonderlijke problemen verminderen, maar dit pakt niet elke onderliggende oorzaak aan (met name de omzeiling van de Promise-sanering in CVE-2026-92937 en het Node.js-26-V8-beschermingsprobleem in CVE-2026-92944 blijven dan onopgelost).

Aanbevolen actie

Upgrade vm2 naar versie 3.11.7 in alle applicaties en diensten die hiervan afhankelijk zijn, met prioriteit voor systemen die de crypto-, tls-, https- of url-builtins blootstellen, nesting met aangepaste require-configuraties toestaan, of de vm2 CLI-tool gebruiken. Controleer na het upgraden welke builtin-modules en sandboxopties daadwerkelijk nodig zijn voor uw gebruiksscenario en schakel alles uit wat niet strikt noodzakelijk is, als extra verdedigingslaag tegen toekomstige problemen met de sandboxgrens.